Centrum Konferencyjne „Pałac Ślężany” mieści się w zabytkowym, pałacu, którego budowę zapoczątkował Jan von Egert ok. 1880 roku. Położenie Pałacu jest wyjątkowe. Usytuowany na obszarze „Natura 2002”, na wysokiej skarpie Bugu, zapewnia przepiękny widok na rzekę, a rozległy park, w którym króluje starodrzew, a do którego to parku prowadzi klimatyczna aleja porośnięta kasztanowcami pozwala na chwilę relaksu i kontaktu z naturą. W odległości zaledwie 40 km od Warszawy można obserwować klucze dzikich gęsi i żurawi, dostojne łabędzie i czaple, a po parku przechadzają się bażanty i biegają wiewiórki.

Na uwagę zasługuje także ponad 100-letni majestatyczny dąb, który stał się symbolem Centrum Konferencyjnego.

Eleganckie, zabytkowe wnętrza oraz bliskie sąsiedztwo natury czynią „Pałac Ślężany” idealnym miejscem do prowadzenia konferencji i warsztatów dla Klientów, spotkań firmowych i rodzinnych a także koncertów i innych wydarzeń. Do Państwa dyspozycji oddajemy 11 pokoi, 2 sale konferencyjne, przytulną restaurację, salę kominkową z biblioteką oraz saunę.

Centrum Konferencyjne „Pałac Ślężany” jest obiektem zamkniętym, udostępnianym wyłącznie na imprezy zorganizowane.

Historia

XV w. pierwsza wzmianka o wsi Ślężany

I poł XVII w. pierwszymi właścicielami majątku Ślężany była rodzina Chajęckich

XVIII w. Pałac przechodzi kolejno na własność rodziny Wolińskich, Komierowskich, Łuszczewskich i Karskich

1871 r. majątek Ślężany nabywa Austriak Jan von Egert. Przez wiele lat funkcjonuje tu fabryka krochmalu i browar. Ciekawostką jest fakt, że to właśnie stąd pochodzi najstarsza, zachowana w Polsce etykieta piwa.

etykieta piwa bawarskiego

1880-1889 r. Jan von Egert zbudował murowany pałac w stylu eklektycznym, w miejscu rozebranego drewnianego dworu z XVI w.

XIX w. Pałac przechodził kolejno w ręce rodziny Chełmińskich, Ostrowskich i Jaworskich. Następuje kolejna rozbudowa budynku. W okresie I wojny Pałac prawdopodobnie nie uległ zniszczeniu

1922-1944 r. Właścicielem majątku został Stanisław M. Gralewski, który dokonał wielu zmian w wyglądzie elewacji

Na rysunku Aleksandra Manna z 1922 r. widoczna zachowana do dziś bryła budynku z elementami pierwotnego wystroju elewacji

1949 – obecnie po nacjonalizacji w latach 50. obiekt miał kilku właścicieli i do dziś jest własnością prywatną.